Å satsa på mobbing er å satsa på jobb og utdanning.

Mobbinga påverkar skularbeidet direkte, men i tillegg:

Mobbinga påverkar søvn, dårleg søvn påverkar skularbeidet.

Mobbinga påverkar sjølvtilliten som påverkar skularbeidet.

Mobbinga påverkar energi og livsglede som påverkar skularbeidet.

Mobbinga påverkar konsentrasjonen som påverkar skularbeidet.

Mobbinga påverkar vilje og motivasjon til å læra.

Skularbeidet og elevane sin vilje til å læra påverkar utdanning.

Av å satsa på bekjempa mobbing er å satsa på utdanning av helsepersonell, lærarar, snekkara, kokker, ingeniører osv.

Det ingen tvil om at arbeidet mobbing bør trappas opp. Mobbing påverkar ikkje berre skulegangen,  men også kvardagen og livskvaliteten til dei som blir mobba.

Familie og spesielt foreldre og sysken av den som blir mobba i åravis blir påverka. Det blir smertefullt for alle når nokon ein er glad i blir utsatt for langvarig og grov mobbing.

Tar ikkje mobbingå på allvor

Mange forstår fortsatt ikkje heilt kva mobbing er. Dei veit kva mobbing er og synes mobbing er svært dumt, men har aldri opplevd mobbing på kroppen sjølv og derfor ikkje same oppfattning av kva mobbing faktisk og kva det gjer med kroppen.

Det kan vara grunnen til at mange ikkje ser viktigheten i å få bekjempa mobbing på same måte, og då også snarast mogleg. Dei veit det er vikig, men ikkje kor viktig og veit mobbing ikkje er bra, men kor fælt og smertefullt faktisk det er, veit dei ikkje.

Mange lærere, rektorar, politikere og andre andre som har makt til å gjer noko med det tar diverre ikkje mobbing nok på allvor.

Dei bruker så lang tid på diskusjonar foran handling. Kanskje fordi dei ikkje heilt forstår alvoret og viktigheten i å få dette gjort fort.

Viktig for framtida

Når det kjem til mobbing må ein handla snarleg og ikkje dilta med diskusjon og tafatte holdninger.

Mobbing er eit samfunnsproblem som rammer oss alle, men dessverre finnes dei som ikkje ser det frå den vinkelen då dei sjølve ikkje er blant dei blir mobba.

Mange forstår forsatt ikkje at mobbing har den kraften den har og at mobbing påverkar samfunnet vårt i stor grad som det faktisk gjer

Mobbing påvirker folkehelsa,  utdanning arbeidsplasser.  Det kan føra til fleire å hjelpa,  men mindre som kan hjelpa dei.

Problemer til å fylja stillingar då mange dropper ut og ikkje får utdanning,  andre må kanskje på trygd pga. fysiske / psykiske ettervirkninger av mobbing.

Tenk om dei som fått øydelagt livet og skulegangen av mobbing heller kunne fått starta bedrifter og skapt arbeidsplasser, utdanna seg til noko av me har hatt mangel på, jobba frivillig, hjulpet andre eller jobba  hjelpeapperatet.

Mange som kunne gjort noko nyttig for seg og samfunnet, er kanskje innlagt på psykiatrisk, lever på trygd eller får verken jobb/hjelp til jobb eller penger å leva av.

Mange må i tillegg etter hard skulegang utan å få hjelp også  i lang slosskamp mot systemet i etterkant for å få inntekter og/eller hjelp til å koma seg opp å fram.

Er det dette me vil? Er dette å ta landet framover? Her har Noreg ein jobb å gjer.

Skal me satsa på arbeid og utdanning, må me satsa på arbeid mot mobbing

Me må satsa på tiltak mot mobbing, bli ein heil del betre på hjelpa dei som av ulike årsaker sliter på skulen og i samfunnet opp og fram og ikkje minst på å hjelpa øydelagte/ sjuke vaksne med penger / jobb og fritidstilbud.

Det er mange årsaker til at folk treng hjelp og her har me ein veg å gå, men det er viktig at dette arbeidet prioriteres for samfunnet vårt og for enkelt menneskene.

 

Annonser

Korleis få alle elevane gjennom skulen?

Må alle vara like og gjera likt?

Alle veit at ingen er like, me lærer ikkje likt og kan derfor ikkje forventa at alle skal greie skulen på same måte eller gjennom same opplegget.

Må det i det heile vara vanskeleg å gjennomføre?

Kan me klara å få til ein skule meir tilpassa elevane, måten dei lærer og måten dei er på?

Tunge og lange dagar

Når ein unge skal møta opp på skulen til same tidspunkt og gå heim på same tidspunkt, gjer dei same tinga og på faste dagar, sitta i same klasserom, og til same tid  kvar einaste dag og i mange år i frå 6 års alder, kan mange ungar oppleva det som svært slitsomt.

Det er den same tralten kvar veke, kvar månad år etter år til dei ferdig med vidergåande. Nokon seier – men det er likt for alle, men alle opplev det ikkje likt. For mange unger er det lange, tunge dagar og når dei kjem heim er det tunge lekser, kvar dag. Nokon ungar veit nestan ikkje kva fritid er då skulerutinen sliter dei ut og lekser tar fritida.

Det er bra at ein diskuterar leksefri skule osv. men det er er dumt for dei elevana som allereie sliter med dei lange dagane, at for å sleppe leksene skal skuledagen bli endå lengre.

Tidleg skuletrøyte

Mange blir skuletrøyte tidleg.

Det kan væra så mange tifeldigheiter som spelar inn om ein greier å fullføra skulegangen og kva karakterar ein får allikevel skal karakterane og skulegangen frå ei tid ein kan oppleva utfordrande blir feil. Ein er i uvikling, mange har det vondt, det er mykje som skjer fysisk og psykisk, venner og kjærestar kjem og går,mobbing, press, sjukdom, Mange ting er med å gjer livet til ein berg og dalbane. Denne berg og dalbanen kan påvirke skulengangen, karakterar og om du klarer utdanning. Dette er svært galt og me bør få forandringar som kan hjelpa elevane gjennom skulen om dei er på den eine eller andre måten.

For mange ungar opplever karakterpresset tungt og det kan øydeleggja heile skulegangen.

Det er ikkje nok å fullføra, ein må ha ein viss karakter for å koma inn på ein skule for bli det ein drøymer om, dette presset kan knekka ein. Å ikkje klara skulegangen eller ikkje få høge nok karakterar, betyr ikkje at du er dum, ikkje klok eller ikkje har kunnskap.  Det betyr heller ikkje at du har mindre kunnskaper enn dei med høge karakterer eller at du ikkje har kunnskap til klare det yrket du ynskjer å ha seinare i livet.

Denne einsformige rutina er tung for mange, så kjem karakterpresset utanom ein blir skuleleie og mange slutter å møta opp.

Denne tida i livet kan prega resten av livet.

Tenka nytt, tenka framover

Sjølv om ein byrjar på skulen bør ein forsatt få lov til vara barn. Skule skal ikkje øydelegga barndommen. Som det resurssterke landet me er bør me klara å skapa ein meir fleksibel skule som ser ungane sine behov og får dei opp og fram. Ingen er like, derfor bør skulekvardagen heller ikkje var lik for alle elevane. Kvifor er det så vanskeleg å klara å laga ein skule der elevane sin skulekvardag er oppsatt forskjellig? sidan dei alle er forskjellige.  Me må kunne klare å få elevane gjennom grunnskulen og vidare dei ynskjer å utan karakterpress, skulepress, hard rutine og mobbing.

Me som land treng at endå fleire får gode jobbar og for å klara det må me sjå elevane. Me treng å våga å tenka nytt.

 

 

 

 

Annonser

Anna og Eli – tinga sin økonomiske verdi

Eg forsøker å skape forståelse i samfunnet for  forskjellig økonomisk ståsted. Derfor lager eg historier om Anna og Eli.

Håpar folk får sett ting frå eit anna perspektiv med desse historiane.

Tingas økonomiske verdi

Anna føler at ei bukse til 100 kr er billigt.

For Eli sin økonomi er 100 kr for ei bukse alt for mykje.

Anna meiner at 50 kr for ei t-skjorte er alt for billigt medan 50 kr for t-skjorter er det høgste Eli kan gi.

 

Anna selger heimalaga gåver, men for Eli sin økonomi er 300 for mykje for eit par hansker. Anna liker ikkje når folk ikkje ser verdien i det hu har laga. Eli ser verdien i det Anna har laga, men kan kan ikkje bruke 3 hundrelapper på EIT par hansker.

 

For Anna er 50 kr lommerusk. For Eli er 50 kr halvparten av ein heil hundrelapp, men bruker allikevel 50 kr på heimelaga hansker ein annan stad og dei andre resterande 50kr på andre heimelaga smågåver.

Dette er 100 kr Eli kunne brukt på litt mat til et par dager og husholdningsvarer, men valgte å bruke for å støtte nokon med det litla hu kan.

 

Som sagt Eli ser verdien i tinga folk lager, men frå eit heilt anna økonomisk ståstad.

 

 

 

 

Annonser

Sjølv i desse dagar tar ikkje andre allvorlige sjukdomar pause..

Er du så heldig at du ikkje har ein kronisk, usynleg sjukdom så kan du ikkje klandra dei som ikkje har Korona som fyrste prioritering. Folk kan selvfølgelig bli smitta, men skal dei då gå rundt å var redde og bekymra i kvardagen også oppå alt?
Dei gjer så godt dei kan. Dei tar avstand, held seg så mykje som mogleg inne og vasker hender.. Kan ikkje tvinga dei til å bli hysteriske, dei har andre ting å tenka på også.
Sjølv i desse dagar forsvinner ikkje andre alvorlig sjukdomar ol. Om mange mennesker tar pause frå normalen nå tar ikkje kroniske og andre sjukdomar, pause.
lungesjukdomar, kroniske smerter, psykiske lidelser mm tar ikkje pause..
Eg synest det er feil å prioritera å teste om ein forkjølt person kanskje kan ha Korona en å behandla ein kreftpasient for eksempel.


Eg synest det er trist å sjå at svært mange tar så stor hensyn til Korona utan at ein både i desse dagar og elles i samfunnet tar så lite hensyn til folk med andre alvorlige sjukdomar. Folk med andre sjukdomar betyr liksom så lite, Korona kjem fyrst. Sjølv om mange lev med dødelige sjukdomar.
Og dei som lev med sjukdomar ein ikkje kan døy av sjukdomen, kan symptonane bli så allvorlige at livet kan bli meir smertefullt.
Eg meiner desse menneska ikkje skal føla seg mindre viktige, men i dag blir dei nerprioritert.
Å ta forhåndsregler er greit, men at så mange spriter seg slik at andre for astmanfall ? Eller eit menneske som går med maske for å ikkje spreie Korona medan dei perfymerar seg slik lungesjuke får allvorige problemer
Nokon fylgjer Koronareler, men skuttar, mobbar og ler av andre som er sjuke o.l. Eg ser mennesker holde avstand pga. Korona, men baksnakke folk med usynlege sjukdomar. Koronamasker bli slengt i frå seg inne på butikkgulvet og ute i naturen, og den 2. røykelova og passiv røyking er visst ikkje tema lenger..? sjølv kor mange liv det tar?
Eller i det heiletatt ta hensyn til andre mennesker..
Eg ser kaffear o.l. som følger Koronareler, men kor er rullestolrampa? Men alt dette er vel i grunnen heilt greit, ein er visst ei god samfunnsborger berre ein fylgjer Koronareglene?
Men visst ein person med usynleg sjukdom ikkje ynskjer å ta vaksina eller ikkje kan sprita hender pga. allergi, då skal du sjå dei blir utskjelde.

Har ikkje ord, dette må ta slutt!

Utruleg trist at mobbing  ikkje ennå har kome opp som fag på skulen! Altså ungane må lære kva mobbing virkeleg er og kva det gjer meda kroppen. Eit fag på skulen der dei snakka om mobbing må opp. i dette faget må dei snakka om fylgjande: Mobbing og eins virkning, psykisk helse, samfunnet og forskjellane på mennesker som f.eks sjukdomar og tilstander som påvirker vår varemåte, kropp og utsjåande, økonomiske forskjeller osv og det i oss som gjer oss like mykje verdt. Ein anna ting som er viktig og ta opp er å snakke til elevane som eit team slik at dei forstår viktiheita av å hjelpa kvarandre opp.   "Gi meg et tau, eg vil ta livet mitt"  Sjå gjerne denne snutten: https://www.facebook.com/NewsnerNorge/videos/633795757352846/

Mange set forsatt heilt åleine. .

Det er bra at det er opna for sosiale samenkomster slik at vener kan møtast ute igjen, men er det nokon som har tenkt på dei som ikkje har vener?

Einsemd kan ramma alle

Mange mennesker kan bli einsame, mange kan leva i einsemd lenge. Nokon har psykiske eller fysisk utfordringer, andre har ingen slike utfordringer og er friske på alle måter. Du kan leva i mange år var populær og mange venner, nokon år seinare set du der heilt åleine uten nokon år ringa når du treng det.

Einsemd kan ikkje planleggast.

                                «Folk kan ringa og bestilla bord, men dei som ikkje nokon å ringa til?»

Mange er einsame då det helst er opna for bordbestilling for vener/ familie.

Då reglene er så strenge at ein mange stader ikkje har lov å gå bort til nabobordet å snakke, er det ikkje mykje for dei som er heilt åleine å gå ut på, ikkje for dei som går ut for å treffa nye folk. (Frammande kan fint dela bord dersom ein vasker hendene, held avstand og sitter ved større bord)

 Saknar tiltak

Kva tiltak har blitt gjort for å hjelpa desse? Eg har ikkje sett dei har opplyst om noko slik. Folk kan ringa og bestilla bord, men dei som ikkje nokon å ringa til? Har noko satt igang tiltak der frammande kan møtast ute? eller møtast andre andre stader gjer noko ilag under smittevernstiltak? kanskje bli nok kjent til å ringa eller var på skype i saman..

Nokon er også fysisk eller psykisk sjuke eller har spesielle behov og sosiale samvær er svært viktig del av kvardagen. Mange sliter pga. desse strenge tiltaka og mange får ikkje den hjelpa eller dei sosiale samværa dei treng for ha det greit i kvardagen.

Dei har klart å få folk på jobb og skule, dei har opna restauranter og puber, ja konserter til og med. Kvifor gjeres det så lite for dei som treng mest hjelp?  Mange som er heilt åleina i livet kjem seg ikkje alltid ut på konsert og anna i desse dager.

Mange sitter forsatt heilt åleina.

For få stopper mobbing på gata..

i for eit par dager sidan las eg sak i tv 2 nyheitene sine nettsider, som gjor meg fyrst veldig veldig leie meg, men også litt glad på eit vis. Treningsbloggar Lars Zachariassen snakker om at han nyleg konfrontrerte noko som dreiv på med grov baksnakking og mobbing av andre på treningssenteret.

Eg er glad for at Zachariassen tek dette opp på bloggen sin og han er ein som tørr å konfrontera slik frekk baksnakking og grov mobbing. Noko me dessverre har for lite av er slike mennesker som faktisk tørr å stå opp for andre.

Les saka her : https://www.tv2.no/nyheter/10066772/

Blogginnlegget til Zachariassen Kan du lesa her:  http://www.larszachariassen.no/2018/09/04/3435/

 

 

Viktig å ta opp

Alt for mange der ute har akkurat slik holdningar Lars Zachariassen snakker om, og akkurat det slike treng å veta er at folk har øyrer og høyrer kva dei seier!
Dei bør få veta at dei ikkje åleina når dei snakker slik.

For å væra heilt ærleg skulle eg ynskja at eg var like tøff sjølv. Det har hendt eit par gånger livet mitt at eg har stoppa mobbing ute i gata. Ein episode fant stad utanfor skulen. Eg var på veg inn til skulen og var redd for at dei starta på igjen itte eg var gått, men følte det var viktig å visa at dei ikkje var åleina her. Eg tenkte selvfølgeligt mange gånger at eg kunne gjort meir, men eg var berre eit born.

I voksen alder har eg tenkt at eg var jo eldre en dei, at eg kunne tatt  mobbeofferet med inn i klassen sin eller tatt dei med meg til rektor. Det var innom tanken min, men rektoren på Bryne skule der eg gjekk den gången var lite sammarbeidsvillig elles når det gjaldt mobbing og når det galdt mobbing avviste ho alt.

På sosiale medier er eg ikkje redd, der seier eg meininga mi om det så er at eg får mange i mot meg, tenker eg ofte at dei ikkje treng å sitta åleina å tru dei kan slenga dritt om andre. Det kan var tøft å sei i frå til umodne vaksne som har ein «hogge» instilling, men det er nok derfor mange lar var om det er på facebook eller på gata.

Eg vonar at folk i framtida kan verta flinkare til å gi beskjed når nokon gjer noko som er alvorleg galt, for ein dag kan det vara du som treng hjelp.

Vonar at dette kan væra ei oppfordring til folk der ute: Var med og ta ansvar!

Veldig skuffa over folks haldninger

Det eg verte svært lei meg for er at det faktisk finnes folk både snakker og tenker stygt om andre dei berre ser gå på dei same plassane som dei sjølve. Både ute og på sosiale medier ser eg grove påstander og drittslenging.
Kor kjem slike holdninger frå?

Når eg er ute på ting sjølv kjem eg ikkje på å tenka frekke ting om folk. Eg tenker «flotte sko, så fin på håret, så kult han danser», og ikkje «gjer hu det ikkje litt feil, så lat, så fæle klær» osv og eg både håpar og trur at folk flest ikkje tenkar slik.
om eg er ute å går tur kjem eg ærleg talt ikkje på å tenka at nokon er late fordi går seint eller tar snarvegar. Det er slikt eg ikkje legg merke til eingång . .
veit folk som tenker slik kor langt vedkomande har gått eller hardt dei har trent før dei traff på han?

 

kvifor tenker mange så negativt kun av å sjå nokon ein gång eller to ?

Kvifor trekker folk i dagens samfunn så raskt så negative beslutningar om folk dei eigentleg ikkje veit noko om?

 

 

Elin, Stopp Mobbing!

Sjå på innsida av hjarta og ikkje på utdanning og pengar

Et smil, ei utstrakt hand, ei skulder å gråta på

Deling av opplevingar, tørre vitsar

 

Ein armkrok og latter. .

Eit vennskap er meir en å gå etter utsjånde, utdanning og penger

Mange der ute gjer dette, skiljar ut folk som er tykke,  lave, lyse og mørke

eller som ikkje har den eller den stillinga.

Har du mangel på skulegang er du lat, har du ikkje den stillinga «har du ikkje ambisjonar».

 

Strekk ut handa. .

Kva om nokon du  treffer, er åleine  og trenger di hjelp til å finne sin plass i livet.  Du kunne hjulpe dei å finna ut kva dei draumer om og mål dei kunne setta seg.

Det kan var ein jobb dei ynskjar å få, gi ut bok, starta bedrift, bli gode til å måla eller synga.

Kva om du heller kunne var den personen som fekk han opp og fram istaden for å forlata han?

Kanskje dei du føler er «late» eller «giddelause» berre er energifattige eller har alt for liten sjølvtillit til snakka om kva dei ynskjer og draumar om..

Kva om dei har blitt mykje mobba eller kritisert? då er dei kanskje ikkje så fulle av planar og idear .. kanskje dei i starten ikkje snakker så mykje, seier mykje «veit ikkje» eller seier at dei ikkje drøymer om noko .. sjølv om dei gjer det.

okei.. då må kanskje finna ut kva han liker, kva han er god til og gi han skrøyt.

Du kan hjelpa ei larve å bli ein sommerfugl, tenk på det! 

Gå etter kjemien, ikkje status ..

Å treffa nye folk kan vær ein utfordring for mange. Finn eit bra samtaleevne, det kan vær alt frå reiser,hobby Plutselig finner dykk flyten og finn ut at dykk har mykje til felles og same verdiar.

Dessverre har dei som går etter f.eks høg utdanning, populæritet og utsene når dei vel vener ..

Me både les og høyrer det overalt : » Eg skal ikkje nokon vener som ikkje har ein einaste tatoovering», » eg skal ikkje ha nokon vener som har vore borti rus», » skal ikkje ha vener som har ikkje har utdanning».

Bla bla bla..

Dømer du for snart kan du få vener, men kanskje ikkje det djupa vennskapet som du er ute etter . .                                                                              der du kan senka skuldrene, slenge beina på bordet og drita i om du seier noko dumt.

 

 

Det du vil  ha er gode vener som kan gi den trygge kjennsla.

Som er der for deg når du treng deira hjelp .. og som ikkje stikker når ting verte vondt eller keisamt.  Som gir deg srøyt, heier deg fram, som du kan le av dei mest idiotiske ting saman med.

Det er viktig å ha god kjemi og å kunna le godt ilag er nestan det viktigaste med tanke på kjemi.                                                                                                                                                                                                                                                      Derfor håpar eg du gir folk du til vanleg ville «valgt vekk» ein sjanse i framtida.  Legg vekk alle fordomar elles går du glipp av mange flotte folk som finnes der ut med verdens styrste kjærleik å gi..!

Kem veit, kanskje du treff blink !

 

 

 

 

Det å gjer noko kun for å gleda andre

 

i mitt eget liv har eg opplevd mykje likt denne fiktive historia  .. mange gånger måtte eg bruka lang tid på å få med meg vener på ting. Når eg var lita ville eg ha folk med på nye ting, nye leker og ballspel eg hadde lært andre stader.  Dei andre ungane sa ofte » Nei, det gidde eg ikkje», » det er kjedeligt», » me likar det ikkje .. » det er teit»

Det viste seg at folk stort sett likte det, men eg brukte så lang tid på å masa nokon gånger, at me bare fekk halda på ei lita stund før det blei leggetid..  så det blei dumt.

Dei andre gångene me fekk holda på lenge.. kanskje heile dagen både med mine forslag og deira, hadde med det storveis . . me hadde kanskje med oss nista og filmkamera nokre gånger ..  Alle koste seg sjølv dei som ikkje trudde dei ville det.

 

 

Karoline tenkar at hu tar sjansen på å bli med på Bowling til slutt. . men, hu er redd for å ikkje ha det så gildt der så hu kunne hatt det med dei «kule» venninnene sine på fest. Hu er redd for å kjeda seg …

 

     

 

 

Det skjer også nå voksent liv. Tenk deg om .. kor mange gånger har du ikkje lyst til å finna på unnskyldningar for sleppa noko du trur du ikkje vil lika? Kor mange gånger har blitt med alikavel og kanskje likt deg godt..?

Det er svært viktig å tenka på ..  Du kan henda at du får ein storveis dag sjølv om du ikkje trur det på førehand.  Ofte er den styrste gleda i seg sjølv å gleda andre.

Når du får glede i kroppen gjennom andre som er lykkelige på grunn av dine handlingar, er det den beste kjennsla du nokon gång kan få!

 

Det er svært viktig å gjer ting for å gleda andre det kan var alt frå små ting til større for eksempel:

  • Å gi nokon ein gåve berre fordi
  • Bli med på kino, bowling etc.
  • Senda ein fin melding som vits eller dikt.
  • Gi eit komplement !
  • inviter på kaffi, middag, på fest eller ut på byen.
  • kommenter bilder eller gi ein liker. Fordi det gledes !

Ikkje berre gi oppmerksemd til dine aller næraste, gi til nokon du ikkje kjenner så godt.

Det er me litt for redde til trur eg.

Det er tross alt dei som ikkje har nokon, som treng det mest!  Kva kan henda om du sendar ein vits eller gir eit kompliment til ein du ikkje kjenner? Det kan jo henda at du gjer dei glade .. !

 

Ekta vennskap

 

Vennskap
Kjærleik
trøyst
kjemi
dela mat og gode stunder

Venskap er ikkje
å være «sjuk» når folk treng hjelp
å kun bli med på det som er gildt
Vener går ikkje etter utsjåande
eller
Status
Men ser hjarta
innsida av sjela di
som du kan fortelja vitsar med
som skaper seg for å høyra latteren din ..
med vener skal du testa nye ting
koma deg ut av komfortsona
og finna nye sida hjå deg sjølv
oppdaga værda saman
og kvarandre

Ekta vennar
er ekta og ikkje falske
vil ikkje forandra deg , men er innerst inne glad i dei småtinga dei » irretirer seg over »

Ikkje kast vekk tida på folk som stjeler energien din og som kun vil skumma fløyten
Var glad i dei som er glad i deg og er der for deg ,
ikkje sett til side folk som opner armane for deg
ikkje avvis nokon fordi du har nok vener

Ta i mot dei vennskap du får,
Dei du trudde du ikkje passa med eller
trudde du ikkje ville bli ven med
kan var dei som gir deg dei mest verdifulle stunder

ikkje ta ekta vennskap for gitt
for slike ekta vener er sjeldne diamanter..